Ik kom zo aan in Wels Oostenrijk. Een station met een jaren 50 look.
Vanuit Passau eerst langs de Donau en nu al een tijdje door het heuvelige landschap richting Wenen. Mijn uitstap plek is Krems an der Donau met een arriveer tijd van 17.56. Ik zal er nog 2 uur op zitten met een vertrek van 13.47 welke hij al 20 min te laat was.
We zoeven met zo'n 160 km per uur door het landschap. Dorpen velden maïs, velden graan, bouw terreinen huizen oud en nieuw vervallen en herstelt het passeert mij allemaal met een noodgang de revue.
Het weer is goed en warm. Gelukkig is de trein koel vw de airco. Ik heb een enorme hekel aan airco's milieu onvriendelijk en een onnodige verwenning en getruttigen van onze maatschappij. Voor nu komt het mij goed uit ondanks dat het behoorlijk om mijn luchtwegen slaat en ik het gevoel heb dat ik zwaar de griep heb. Mijn lijf jeukt mijn huid is van slag en ik word er ondertussen gek van. Netelroos, is mijn bezoekster en zij is niet aardig!
An route zie ik overal campeer plekjes maar ja ik ben lopend en niet op het brommertje dus hoe ga je dit doen daan?.............mijn ogen vallen bijna dicht. Ik heb 1 uur geslapen vanacht
Linz,
Vanuit hier 232 km per uur naar volgende station!.....ja dit is hard rijden door het Oostenrijkse landschap.
Ik ben uit eindelijk in overgestapt op een heel klein treintje van St. Pölten Hbf naar Krems an der Donau. Ik dacht even dat ik op een voort geduwde tractor zat maar bij nader onderzoek zag ik toch echt dat het hommeltje op de rails staat en zijn antennes op de electra snoeren laat lopen boven mijn hoofd. Net als vroeger zijn de ramen hier heerlijk voor de helft naar beneden geklapt en kon ik de frisse wind eindelijk door mijn haren voelen en mijn wel bevochtigde klotsende oksels laten luchten.
Ik zit nu op een kneuterig maar zeer klein vriendelijke camping waarbij de eigen geteelde wijn voor een prikkie de glas te graaien is. Ik heb mijzelf maar eens een glaaske wit koel spul ingeschonken en in genomen. Het is er hier fijn en het was de moeite waard om hier te komen.
Bij het station vroeg ik bij de info om advies. Een alleraardigst zeer donkere dame kreeg terplekke last van onaardigheid en deed ook erg haar best om niet aardig te zijn waardoor zij mij zond naar een popi Jopie plek waar je de jackpot voor neerlegd.
Ik heb een taxi genomen en hier gekomen. Morgen stuk lopen terug om door te gaan met de Bommel naar Gars am Kamp, Roots of the Earth, festival.
Mijn dierbare fireteammaten zijn hier aanwezig. Lisa Iris Heide en ik. Vrijwilligers werk voor een week met kamperen op terrein en goed eten inbegrepen. Dat noem ik nog eens service!
Het is een leuk verhaal hoe ik hier ben gekomen en zal het jullie later doorsturen op m'n blog!
Voor nu cin cin en ik heb een krappaal nodig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten