4 juli, Karlstad - Orebro - Arboga

Nadat ik gisteren de camping verliet was het grauwig weer en vroeg op gelijk mijn tent en bagage gaan  herindelen en inpakken.

Ik was erg moe en de dag moet nog beginnen maar eenmaal op de weg en langzaam werd ik wakker.

Te gekke ritten gemaakt. Mijn gps staat op het adres van het hotel waar de grootmoeders nu zijn en waar ik zondag verwacht word. Alles wat ertussen valt in plekken die ik aangeef intoets etc leidt uit eindelijk naar het Clarion Hotel.

Ik rij steeds van mijn pad af. Snelwegen zijn voor thuis om snel van à naar b te komen maar het is hier meer de dan de moeite waard op van de snelweg af te gaan. Bij eentje schrok ik mij dood want met een glijder ging ik de bocht in. Shit! Tis goed gegaan van asfalt gelijk de grindbak in oeps! Uitkijken dus. Van de schrik even langs de weg gaan zitten. Komen er drie ouwe mannetjes uit het niets in enen voorbij fietsen. Ze begonnen gelijk met glimlachgezichten tegen mij aan te praten. helaas heren, ik kan geen zweeds. Even later toen ik hun terras café passeerde in het dorpje stonden de heren met de dames mij uitbundig uit te zwaaien. Ik word daar zo blij van! Heerlijk die warmte en dan rij ik glimmend veder met volle overgave aan het gene wat voor mij ligt. Sjee wat is Zweden mooi!

Ik ervaar hier wat ik ooit in Wales gevoelt heb als eerste in mijn jeugd. dit was mijn eerste keer dat ik mij besefte dat we in gifluchten leven. Veel later ook ervaren in de Alpen en Dolimiten. De lucht is crisp clear en fris. De lucht zonder stof of vervuiling waardoor de geuren en kleuren zo enorm helder zijn.

Mijn sensoren staan open en alles komt bij mij binnen. Ik word enorm overdonderd en raak verliefd, ja alweer!...........alles wordt geraakt en alles begint te vloeien. Ik word langzaam heel.

De zon komt door en brengt mij via Karlstad de binnen weggetjes door naar Örebro. In Karlstad ben ik even de stad in geweest. Ik dacht dat het een enorme stad zou zijn maar valt reuze mee. Ik kom er achter dat veel steden hun binnen centrum kompleet is afgesloten voor auto en motor. Ik heb maar even de toerist uit gehangen op advies van een oude geleerde man die mij de weg wees naar het grote winkelcentrum in de binnenstad. Alles is rustig maar buzzing, schoon, fris, volle terrasjes met hippe mensen en ik zag een enorme grote man rondlopen met twee enorme wolven aan de lijn. Zo'n man die je in het wild zou tegen komen want dat is zijn thuis.

Zij liepen alle drie als koningen door de straat waarbij iedereen hen vanzelf de toegang van hun eigen pad gaf. Wat een wonderbaarlijk gezicht. Dit maakt indruk bij mij en jammerlijk heb ik deze man niet aangesproken.

Nadat ik mijn tanden had gezet in een happymeal, jahaaaaaaa ook ik zondig wel eens hahahaha en gratis wifi plus ik kan m'n iPad in het stopcontact doen. Zoals nu maar dan voor een macflurycoffee.

Ik ben gisterenavond uiteindelijk bij een camping beland via mijn gps in Arboga. Rustig en kon mijn motor en tent vlak aan het rand van het water zetten overkijkend over het Hjalmaren meer. 

Ik heb mij voorgenomen dat de mug een symbool van Zweden is. Hopelijk hierdoor wordt de ergenis minder waardoor een muggenbult geaccepteerd kan worden. De wierook aanzetten helpt om ze de tent uit te roken en het vereist om met zorg je tent heul snel te openen en dichten. 

 Van een vent naar een tent, wie had dat nou gedacht!.......ik ga dit nog eens ernstig leuk vinden!

Het motorrijden is helemaal te gek hier. Glooiende heuvels en wegen. Er wordt rustig gereden en je moet wel degelijk oppassen voor de rest van de 2 of 4 voeters die je pad kunnen kruizen. Ik heb een verse dooie vos gezien en vanmorgen rende er zomaar zo uit het bos een wolverin voor mijn motor langs. Ik weet haar naam niet in het hollands maar heb wel haar klauwtje aan mijn hals hangen. Zo ook een klauw van een wolf. Enfin, ondanks de hekken die hier wel geplaatst zijn blijven in stukken dik bebosde gedeeltes de waarschuwen staan voor overrennende elanden. Ik ben op mijn hoede en ook voor het grind en steentjes op de weg. Rustig aan is dus een must hier. De motorrijders die ik tegen kom zwaaien allemaal gemoedelijk heen en weer. Leuk! Bij ons ook een gewoonte en dat is altijd fijn.

Voor de rest heeft de Zweed of Noor even een tijdsspanne van 12 uur nodig om mij überhaupt aan te kunnen kijken laat staan gedag zeggen. Ik heb de neiging om gelijk iedereen glimlachend gedag te zeggen iets wat hier schijnbaar niet op zijn plaats is.Iets wat in het zuiden heel normaal is maar hoe noordelijker hoe moeizamer. Ik zit geloof ik op IJsland hoogte dus hier gaat op dat vlak dit gebaar stroef. Misschien bedacht ik later komt het ook door de intimidatie die sommige ervaren wanneer een vrouw op een motor alleen rondreist hen passeert en ook nog eens op hun terrein aanwezig is.

Het zal hun onwetendheid zijn bedenk ik maar om op deze wijze hen dit niet kwalijk te kunnen nemen. Vanmorgen durfden een aantal mij aan te spreken met een goedemorgen nadat ze de hele avond mij argwanend hebben staan aanstaren zonder enige gebaar van vriendelijkheid. 

Het is vandaag een mooie dag...........en hup naar Stockholm